Di encamê de, "Dest û lingên min girêdane dayê" ne tenê gazinek e, lê belê hişyariyek e. Ew nîşana wê yekê ye ku bêyî zimanê dayikê, mirov nikare bi rûmet û serbilindî bimeşe. Ji bo ku nifşên nû neyên lalkirin û nasnameya wan neyê windakirin, xwedîderketina li zimanê kurdî erkê herî pîroz e. Tenê bi xurtkirina ziman, em dikarin wan zincîrên li dest û lingên me hatine xistin bişikînin.
Di sernavê mijarê de bangawazî ji "Dayê" re tê kirin. Dayik, fêrker û parêzvana yekem a ziman e. Zimanê ku em pê re dibêjin "zimanê dayikê", ne tesaduf e. Ew zimanê ku bi şîrê dayikê re dikeve xwîna zarok, dibe bingeha kesayetiya wî. Dema ku dest û lingên zarokekî an ciwanekî di warê çandî de tên girêdan, ew li hewara dayika xwe (an jî welatê xwe) diçe. Ev bangawazî, daxwaza azadiyê û vegera ser kokên xwe ye. Girêdana Ziman û Azadiyê Dest Г› LingГЄn Min GirГЄdane DayГЄ
Dema mirov nikaribe bi zimanê xwe yê dayikê biaxive, bixwîne an jî binivîse, wekî ku dest û lingên wî hatibin girêdan e. Ziman mîna perên çivîkan e; çawa ku çivîkek bê per nikaribe bifire, mirovekî bê ziman jî nikare di asîmanê fikr û ramanên xwe de bi serbestî bigere. Ev rewş dibe sedema "lalbûna ruhanî". Mirov di nava civaka xwe de dibe xerîb û nikare hestên xwe yên herî kûr bi zimanekî din îfade bike. Dayik wekî Parêzvana Ziman Di encamê de, "Dest û lingên min girêdane
Gelo tu dixwazî ez li ser ê vê mijarê (mînak: perwerdeya bi zimanê dayikê an bandora wê ya psîkolojîk) hinekî din kûr bibim? Tenê bi xurtkirina ziman, em dikarin wan zincîrên
Di kurmanciyê de, zimanê dayikê ne tenê amûreke ragihandinê ye, ew bingeha nasname, çand û hebûna neteweyekê ye. Gotina pêşiyan a ku dibêje bi wateyeke kûr qala rewşa bêçaretiyê, bindestiyê û windabûna vînê dike. Ev essay dê li ser girîngiya zimanê dayikê û bandora wê ya li ser azadiya ferd û civakê bisekine. Dest û Lingên Girêdayî: Wendabûna Nasnameyê
Azadî tenê bi nebûna zîndanan nabe. Azadiya herî mezin, azadiya fikir û ziman e. Heta ku mirov di mejiyê xwe de bi zimanê xwe yê resen nefikire, ew her tim di bin bandora "girêdanan" de ye. Ji bo ku ew girêk bên vekirin, divê zimanê dayikê di her qada jiyanê de—ji malê bigire heta dibistan û kolanan—were jiyîn.